Teoman - İstasyon İnsanları

Sevilenen şarkının hikayesini biliyor musunuz?

Teoman’ın İstasyon İnsanları parçasını bilmeyenimiz yoktur. En azından nakaratına hep birlikte ağızdan eşlik edebiliriz hepimiz. Peki hikayesini biliyor muydunuz?

Ruhi'dir benim adım hiç çıkamam evimden

Dostlar uydururum hayali mutluyumdur bu yüzden…

Bu sözlerle başlayan şarkıda karakterin adının Ruhi olmasının sebebi aslında Teoman’ın babasının ta kendisi. Aslında adı Hasan Basri olsa da, çevresindeki hemen herkes ona Ruhi diye hitap ediyordu. Oğlu Teoman gibi edebiyat meraklısı olan Hasan Bahri’nin gençliğinde Ruhi Yakupoğlu adıyla yazdığı şiirleri de var.

Babasının hayatını genç yaşta kaybetmesi nedeniyle kendisiyle hiç tanışmayan Teoman, söylenene göre ona çok benziyor. Sadece görünüş olarak da değil, huyları da öyle. Kendisi şöyle anlatıyor, “Babamdan sosyal anlamda hiçbir şey almadım ama tanıyanlar beni ona çok benzetir. Çok garip, tanımadığım birine gülüşüm bile çok benziyor! Şiire olan merakı bana miras kalmış galiba. Bir de en sevdiğim renk mavi. Genetik olabilir, babam da çok severmiş maviyi.” Babasının hayatındaki rolünün çok büyük olduğunu söylüyor, “Babam yaşasaydı bugünkü Teoman olmazdı.” diyor.

Eskiden çok eskiden ben daha çok küçükken

Henüz cennet plajı otopark olmamışken

Mercanların arasında küçük balıklar vardı

En güzelleri el boyunda kavuniçi olanlardı

Çocukken babasının nerede olduğunu sorduğunda hep “cennette” denildiği için, bir plajdan bahsederken adına ‘Cennet’ demek istemiş. Şarkıda küçük bir çocuk olarak resmedilen Ruhi’nin nostaljik olmasını da eğlenceli buluyor Teoman, “Küçük Ruhi’de komik bir şey var, çocuk ama her şeye nostaljik bakıyor. ‘Cennet Plajı otopark olmamışken’ diyor. Düşünsene bu çocuk kaç yaşında?”

Söylediğine göre, Ruhi’nin hikayesi yalnızca bu şarkıyla da sınırlı değil, Zamparanın Ölümü’ndeki zampara da ta kendisi.